Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Η μυρωδιά του αντίο!!

Με ένα δυνατό τράνταγμα πετιέμαι από το κρεβάτι.
Μόλις είχε αρχίσει να χαλαρώνει το κορμί και το μυαλό.
Το μυαλό; 'Οχι αυτό δούλευε και δουλεύει ασταμάτητα!

'Ονειρο ήταν; 'Η πραγματικότητα; Τόσο έντονο!!!!!!!
Ταξιδιώτες πέρναγαν μπροστά μου. Σαν προσκυνητές. Στη σειρά!!!
Αλλοι χαρούμενοι για τον προορισμό τους. Μιλούσαν, γελούσαν, αστειευόταν. 
 'Αλλοι με γυρτούς ώμους, που βάραιναν από το φορτίο των αποσκευών και από το βάρος της καρδιάς προχωρούσαν αμίλητοι, αγέλαστοι, με σφιγμένα χείλη και ρουφηγμένα μάγουλα.

Είπα αντίο σε όλους.
Τους αγκάλιασα και τους φίλησα. 

Κι η μυρωδιά τους απλώθηκε πάνω στο δέρμα μου!!!
Η μυρωδιά που είναι το μόνο που μένει μετά τον αποχαιρετισμό.

Και γύριζα το κεφάλι μου, έφερνα τη μύτη μου στον ώμο μου, να μυρίσω με λαχτάρα αυτή τη μυρωδιά. Τη μυρωδιά που δεν θέλω να σβήσει. Η μυρωδιά που πάντα θα φέρνει στη μνήμη ονειρικά σκηνικά. Η μυρωδιά που χαρακτηρίζει το αντίο!!!!  Που θέλω να την κρατήσω πάνω μου, μέσα μου.
Η μυρωδιά του αντίο όμως θα εξανεμιστεί!!!
Σύντομα. Πολύ σύντομα!!!

Κάθε πόρος στο δέρμα μου άνοιξε για να την απορροφήσει. Να την ενσωματώσει.
Και με το άνοιγμα, χιλιάδες άηχες κραυγές βγήκαν από αυτούς τους πόρους.
'Αηχα ουρλιαχτά που φωνάζουν με δύναμη σ' όποιον μπορεί να τα εντοπίσει 
"ΜΗ"!!!
"Μη φεύγεις" 
"Μείνε για λίγο ακόμα"
"Θα μου λείψεις"!!!


Πυξ - Λαξ / Αντιο αγαπη διχασμένη

6 σχόλια:

  1. Είναι κι αυτή η μυρωδιά...που την μυρίζεις στον ιδρώτα σου μετά..και ούτε τα πιο ακριβά αρώματα καλύπτουν...

    Πόσους εκφράζεις???Ξέρεις??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η μυρωδιά του αντίο ζωγραφίζει μνήμες που θες να επανέρχονται συνέχεια.
      Ανεξίτηλα σχέδια οσμών που προκαλούν συνειρμούς και δίνουν δύναμη για να συνεχίζει κανείς.
      ' Η να αναζητά και να επιδιώκει για ένα δεύτερο αντίο!!!

      Διαγραφή
    2. αν σε εκφράζει στείλε όνομα στο μειλ να σε κάνω φίλη στο ΦΒ

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το αντίο δεν έχει νόημα γιατί ποτέ δεν αποχωριζόμαστε κάτι οριστικά...χάνεις την μορφή κάποιου αλλά δεν χάνεται από την μνήμη σου...διαητρείς ΤΗΝ ΘΎΜΗΣΉ ΣΟΥ γι αυτόν...όσο κι αν θές να τον ξεχασεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. To αντίο στην πραγματικότητα είναι υπαρκτό είτε ειπομένο είτε εννοημένο με πράξεις.
      Η θύμηση είναι διαφορετικο, είναι αχνή σκιά στον νοητικό κοσμο. Εκεί δεν λές αντίο. Κάποια στιγμή σβύνει από μόνη της, ή συνεχίζει να υπάρχει και να πλανάται.

      Διαγραφή