Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Kάτι αλλάζει........

Κάτι αλλάζει.......
Κάτι που το μυρίζω εδώ και καιρό
Κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω ή δεν θέλω
Είναι φανερό, η στάση, ο λόγος, η απάθεια, η απαξίωση
η απουσία που γίνεται όλο και εντονότερη

Κάτι αλλάζει....
Κάτι που μου φαίνεται τόσο οικείο
όσο αυτό που άλλαξε κι εμένα τότε...

Αποτέλεσμα όμορφο, τρυφερό, αισθαντικό
αλλά η διχάλα μεγαλώνει
τα δυο άκρα αποχωρίζονται σπαρακτικά
Το ένα ανθίζει, το άλλο γίνεται πιο ξύλο κι απ το ξύλο

Με φοβίζει αυτό το "κάτι"
Το τρέμω, αλλά το παρακαλούσα
Δεν το θέλω, αλλά με ανακουφίζει
γλυκαίνει, αλλά με πικραίνει

Αν σ' αυτό το "κάτι"... ήμουν εγώ!!!!!!

P.S. Μόνο για ξεχωριστούς ανθρώπους!

ακριβώς αυτό!!!!!!!!!!
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Ζωή κλεμμένη

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Μιά μαγική γομολάστιχα

Κάποιες υπέροχες στιγμές γράφονται 
σαν με μολύβι μέσα στην καρδιά
νομίζεις οτι είναι ανεξίτηλες
ότι δεν θα σβηστούν ποτέ
χαράζουν αυλάκια σα να θέλουν έδρα
να μείνουν εκεί για πάντα

Αλοίμονο
Ανακαλύπτεις την ύπαρξη μιας μαγικής γομολάστιχας
που αρχίζει από την άκρη και φτάνει στο κέντρο
τα ροκανίζει όλα σαν τρωκτικό
τα τρίβει και τα λιανίζει όλα σαν χοντροκομένη ράσπα
τα σβήνει!!!!!!!
το μόνο που αφήνει είναι γρέζια άγρια
που ματώνουν και πονούν

Κάποιοι είναι βιρτουόζοι στη χρήση της
Εμπειροι και μεθοδικοί
τη δουλεύουν μέρες, μήνες, κάνουν πειράματα
να βρούν τα πιο αχνά σημεία
Τα σημεία που θα αρχίσουν να ματώνουν πιο πολύ
και συνεχίζουν ...  

Σβήστικαν όλα μαγικά.... όπως ακριβώς ξεκίνησαν να γράφονται!!! 

Μπράβο μαγική γομολάστιχα..... το πέτυχες!!!!

Παύλος Σιδηρόπουλος - Η ΓΟΜΟΛΑΣΤΙΧΑ

Σα γομολάστιχα τα σβήσανε μια μέρα
τα σβήσαν όλα οι κουβέντες που'πες χθες
Τα σβήσαν όλα σαν το φύσημα του αγέρα
μα είχες τον τρόπο κι αυτά ωραία να τα λες

Είχες το βλέμμα της αγάπης που'χει σβήσει
μα εγώ κοιτούσα δυο ματάκια νευρικά
Αχ, κι έλεγα Θεέ μου, πριν την πόρτα μου να κλείσει
να τα φιλούσα γι'άλλη ακόμα μια φορά

Γιατί δεν ήτανε για μας τους δυο ετούτη η αγάπη
σαν τους τσιγγάνους τριγυρνάμε εδώ κι εκεί
Άλλη μια ακόμα ιστορία στο ντουλάπι,
τώρα με άλλη θα'μαι εγώ και με άλλον εσύ

Ο έρωτάς μας, το νήμα πρώτος ποιος θα κόψει
Ο έρωτάς μας ήταν εξοντωτικός
κι όμως την ξέραμε κι οι δυο την άλλη όψη
πως κάποια μέρα θα τελείωνε κι αυτός