Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Της ζήλιας τα καμώματα....


Κομματάκι κομματάκι έρχεται και δένει
κάθε μέρα
κάθε ώρα και κάθε λεπτό
στοιχεία αληθινά;  στοιχεία πλασματικά του μυαλού;
αναλύσεις συμπεριφορών που δεν ικανοποιούν;
λόγια ειπωμένα και αναλυμένα στραβά;
σατανικές συμπτώσεις;

Μιά μόνο σκέψη που απορροφά
σαν στεγνό σφουγγάρι όλες τις άλλες σκέψεις

Που αδρανοποιεί κάθε όμορφο
που ζωντανεύει σκοτεινά σκουλήκια
που μασάνε κάθε τι στο διάβα τους
και αφήνουν ρημαγμένες αναμνήσεις
μισοζώντανες.... που φωλιάζουν και θεριεύουν
σαν ζόμπι που τρέφονται
από τις σκαμμένες πληγές που ματώνουν ασταμάτητα

Αποφάσεις αθέμιτες κι όμως ηθελημένες
αποτελέσματα μοιραία και δηλητηριώδη

Δηλητηριασμένες καρδιές
δηλητηριασμένα μυαλά
δηλητηριώδης σκέψεις
χαμένα "εγώ"
μοναξιά ατέλειωτη...
προσμονή ανατροπής... Ανέλπιδη...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου