Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

To γκρέμισμα της ουτοπίας


Utopia - by Anuj Malhotra

Πάνω στα παχιά, αφράτα, λευκά σύννεφα, 
στο χώρο που έχουν το θρόνο τους οι ουτοπίες,
είχες στήσει τη δική σου ονειρεμένη

Την είχες θωρακίσει με αέρινα λόγια
της φόρεσες στολισμένες παρωπίδες,
έσβηνες κάθε τι άσχημο και της είχες χαρίσει ένα βασίλειο

Πλεγμένες προσδοκίες γύρω της, την αγκάλιαζαν 
και την συντηρούσαν όπως η φορμόλη κάθε τι  νεκρό

Τα σύννεφα την κρατούσαν ψηλά, πολύ ψηλά, 
πάνω από τον ορίζοντα του ματιού
εκεί που οι γήινες καθημερινές ασχήμιες γίνονται αόρατες, δυσδιάκριτες.
Εκεί όπου όλα είναι ιδανικά

'Εμπαινες μέσα στο ανέγγιχτο περιβάλλον κι αμέσως μια αχνή ελπίδα
φώλιαζε και έδινε δύναμη
'Ισως και μια αμυδρή πραγματικότητα να υπήρξε σ' όλο το θεατρικό σκηνικο

'Ενα σκληρό βράδυ όμως, ο καυτός αέρας που φύσηξε μέσα απ' τις λέξεις,
σ' έκαψε,
έλιωσε τα σύννεφα
κι η ουτοπία ξεκίνησε ένα γρήγορο καθοδικό ταξίδι προς τη γη
Δεν είχε πια από που να κρατηθεί

'Επεφτε... έπεφτε, μέχρι που με το ξημέρωμα της νέας μέρας
τσακίστηκε, σε χίλια κομμάτια, πάνω στο βράχο της καρδιάς

Στο πέσιμό της δεν άφησε τίποτα αλώβητο.
Διαλυμένη στο χώμα, σε χίλια συντρίμια, 
έχασε κάθε αίγλη που την φώτιζε εκεί ψηλά
έχασε το βασίλειό της για πάντα.......
Γκρεμίστηκε κι ένα απατηλό όνειρο μαζί της




Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Μεταμεσονύχτιο ουρλιαχτό

  Edvard Munch


Τα μάτια κλείνουν
το μυαλό δεν τ' αφήνει.
Τα δάχτυλα πάνω στο πληκτρολόγιο σέρνονται
Οι λέξεις βγαίνουν και γυρνάνε πίσω, διαγράφονται
Το μόνο που έχει θέση είναι ένα ουρλιαχτό
Να φτάσει μέχρι εκεί που πρέπει
Να ταράξει μέσα στον ύπνο που σκεπάζει και διαλύει τα πάντα

Το ουρλιαχτό δεν πληκτρολογείται

Σε λίγες ώρες ξημερώνει
Όμως χθες ήρθε η αξημέρωτη νύχτα
Εριξε το μαύρο πέπλο και το κόλλησε
με τις λέξεις και τα λόγια που δεν πρέπει να λέγονται
Τα ανόητα και άσκοπα λογια
Τα λόγια που διέφεραν από τα αναμενώμενα
Τα λόγια που σκόρπισαν τη θλίψη και την αγανάκτηση
στη κενή θέση της θαλπωρής

Μη κοιμάσαι!!!!!!
επιτάσσει το μυαλό
σκέψου
σκέψου και αποτραβήξου
ούρλιαξε να ξεσπάσεις αλλά δραπέτευσε
κάνε τη μεγάλη απόδραση

Μεταμεσονύχτιο άηχο ουρλιαχτό, αντιλαλεί,
στην έρημο ενός ανύπαρκτου μυαλού

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Μια μόνιμη μάσκα....

 Έργα τέχνης οι μάσκες στη Βενετία

Κι ενώ τελειώνουν οι Απόκριες,
ενώ τα  ξεφαντώματα πίσω από τις μάσκες φτάνουν στο τέλος,
ενώ οι αλλαγές διαδέχονται η μία την άλλη,
ενώ οι μάσκες αρχίζουν να πέφτουν 
για να φανεί ένα πρόσωπο γεμάτο από ξεκούραση, χαρά, ανεμελιά...

... μιά μάσκα μένει.

Κολλημένη στο πρόσωπο.
Εμποδίζοντας τις συσπάσεις, εμποδίζοντας την βαθιά αναπνοή,
εμποδίζοντας τον βαθύ αναστεναγμό και το δάκρυ να κυλήσει

Μια μάσκα κολλημένη χωρίς να υπολογίζει, Απόκριες, 'Ανοιξη
Χειμώνα, Καλοκαίρι
Μια μάσκα κολλημένη σε γιορτές και καθημερινές
Σκληρή, άκαμπτη
Μια μάσκα που δεν έχει μάθει από χαρές και ξεφαντώματα
απλά μπήκε και κόλλησε
απλά για να κρύβει πίσω της το χάος

Μια μάσκα που ο καθένας που την αντικρίζει βλέπει κάτι διαφορετικό
Αυτό που θέλει να δει, αυτό που τον βολεύει

Μια μάσκα μόνιμα κολλημένη στο πρόσωπο 
στην ατέλειωτη μασκαράτα μιας ζωής.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Ενα "γεμάτο" μυαλό!!!

Πώς σπάσανε ξαφνικά τα σκουριασμένα λουκέτα 
που απομόνωναν τις πύλες του μυαλού!
Και δίαυλους έφτιαξαν οι απελευθερωμένες αισθήσεις.
Δίαυλους που μετέφεραν τόσα δεδομενα και το γέμισαν

Εικόνες, απίστευτες λεπτομέρειες, στιγμιότυπα, η όραση.
Μικρές ανάσες, λεξούλες, εκφράσεις, χροιά φωνής, η ακοή.
Η γεύση μου δίνει τη γλύκα της σοκολάτας 
και του ποτού που το νοιώθω να κυλάει στο λαιμό μου.
Στα ακροδάχτυλα ακόμα η αίσθηση...... 
κι αυτή η αφή πώς χτίζει τις γέφυρές της!
Οι μυρωδιά του τσιγάρου, οι μυρωδιά του χώρου,
ζωγραφίζουν ένα δωμάτιο που θέλω να κλειστώ και να ζεσταθώ.

Και βέβαια η έκτη αίσθηση που έχει ενεργοποιηθεί 
και φτιάχνει τα δικά της σκηνικά για μια παράσταση ερήμην μου. 

Πόσο γεμάτο πια το μυαλό!!!!!!!!
Δεν χορταίνει.

Φουσκώνει, επεκτείνεται, ξεδιπλώνεται, διπλασιάζεται, 
για να δεχτεί, να χωρέσει κι άλλο, κι άλλο .......
μέχρι να ........ δεν έχω καταλάβει ακόμα.
Αδάμαστο άλογο που τίποτα δεν το σταματά να χορτάσει την πείνα του.